كارگران مجتمع مس سونگون قرارداد موقت را امضا نكردند

٦٠ تن از كارگران به اين دليل اخراج شده اند

روز ١٢ خرداد كارگران مس سرنگون زرقان در استان فارس در اعتراض به اخراج ها دست به اعتصاب و اعتراض زدند و طوماري را كه مطالباتشان را مطرح ميكرد به مسئولين دادند. مبارزه كارگران در اعتراض به اخراجها در اين مجتمع است. مديريت شركت به دليل اينكه كارگران از امضاي قرارداد موقت خودداري كرده اند، ٦٠ تن از آنها را از كار اخراج كرده است. اين كارگران از ٣ تا ١٩ سال سابقه كار دارند اما هنوز بايد قراردادهاي كار موقت را امضا كنند! پيش از آن در روز ٢٤ ارديبهشت اين كارگران با برپایی تجمع اعتراض آميزي خواستار دیدار با مدیر عامل مس ایران و رسیدگی به مشكلاتشان شدند. مهمترین مطالبه كارگران در این دوره خواست امنیت شغلی است. كارگران مصمم هستند كه بهيچ وجه قراردادهای موقت را كه حقوق ابتدايي آنها را محو ميكند، امضا نكنند. كارگران معترض در بخشهايي از طومار اعتراضي شان اين طور نوشته اند: "ما كارگران زحمتكش كه در طول سالیان متمادی علی رغم انجام كار سخت و خطرناك در شرایط بد در قسمتهای مختلف معدن مس سونگون مشغول به كار هستیم، اینك باید با فقر و تنگدستی دست و پنجه نرم كنیم."

كارگران گفته اند كه "از تاریخ نهم خرداد ماه راه ورودمان به معدن بسته شده و عنوان اخراج از كار و معدن را سر میدهند ... اما زهی خیال باطل كه هرگز سرسوزني بر سر معامله حق و اعاده حقوق مسلم خویش تن به خفت و خواری نخواهیم داد و حتی خم به ابرو نیز نمی تابانیم."

حزب كمونيست كارگري ايران از مبارزه كارگران مس سرنگون در زرقان حمايت ميكند و همه كارگران را به مقابله اي جدي و سراسري با تحميل قراردادهاي موقت فرا ميخواند. تحميل قراردادهاي موقت يك اجحاف و قلدري آشكار از سوي كارفرمايان و صاحبان سرمايه است و بايد در همه جا لغو و ممنوع شود. با تحميل قراردادهاي موقت كارفرمايان و حكومت اسلامي شان، ابتدايي ترين حقوق كارگران يعني امنيت شغلي، مزاياي سابقه كار و تامينات اجتماعي آنها را بالا ميكشند. با اين زورگويي آشكار بايد بطور سراسري و به هر شكل ممكن مقابله كرد. مقاومت كارگران مس سرنگون يك نمونه آموزنده است كه بايد آنرا مورد پشتيباني قرار داد و بطور سراسري آنرا بكار گرفت.

١٧ خرداد ١٣٨٦ – ٧ ژوئن ٢٠٠٧